ALPARSLAN DİYARI- Malazgirt İlçe Müftülüğü Vaizlerinden Rıdvan Cengiz’in kaleme aldığı “Aile Dağılırken, Din Nerede Duruyor?” başlıklı yazı, okuyucularla buluştu.
Yazısında son yıllarda aile içi sorunların iki uç anlayış arasında sıkıştığını belirten Cengiz, bir yanda her durumu “sabır” adı altında görmezden gelen yaklaşımın, diğer yanda ise en küçük problemi “özgürlük” söylemiyle ayrılığa dönüştüren anlayışın doğru olmadığını ifade etti. İslam’ın bu iki uçtan da uzak, denge ve hikmet temelli bir yol ortaya koyduğunu vurguladı.
Kadına yönelik şiddetin dinen kesin bir şekilde yasak olduğunu belirten Cengiz, “Zulüm kimden gelirse gelsin zulümdür” anlayışının esas olduğunu dile getirdi. Bununla birlikte İslam’ın aile kurumunu da küçük hatalar ve geçici krizler karşısında değersiz görmediğini, öncelikli yolun ıslah ve onarım olduğunu ifade etti.
Kur’an-ı Kerim’de evliliğin sevgi ve merhamet temeline dayandığını hatırlatan Cengiz, aile içi sorunlarda ayrılık yerine hakemlik, istişare ve çözüm yollarının denenmesi gerektiğine dikkat çekti.
Alparslan Diyarı Gazetesi’nin her hafta yayımlanan “Perşembe Sohbetleri” köşesi, farklı dini ve toplumsal konularla okuyucularla buluşmaya devam ediyor.
İşte Perşembe Sohpet yazısının tamamı
AİLE DAĞILIRKEN, DİN NEREDE DURUYOR?
Son yıllarda kadına yönelik şiddet, aile içi problemler ve boşanmalar konuşulurken toplum iki uç dile sıkıştırılıyor.
Bir tarafta her şeye susmayı “sabır” diye sunan yanlış bir anlayış,
diğer tarafta en küçük problemde dağılmayı “özgürlük” diye pazarlayan bir söylem…
Oysa İslam’ın durduğu yer, bu iki uçtan da uzaktır.
İslam dini, kadının incitilmesine asla rıza göstermez.
Şiddeti, baskıyı ve psikolojik zorbalığı meşru görmez.
Zulüm, kimden gelirse gelsin zulümdür.
Ama aynı İslam, aileyi de küçük hatalarla, geçici krizlerle, yönlendirici söylemlerle yıkılacak kadar değersiz görmez.
Çünkü İslam’ın yolu ne susarak ezilmektir,
ne de ilk sarsıntıda her şeyi terk etmektir.
İslam’ın yolu ıslah yoludur.
İslam’ın yolu onararak ayakta tutma yoludur.
İslam’ın yolu, dağılmadan önce bütün yolları deneme yoludur.
Kur’an-ı Kerim evliliği tarif ederken bunu çok açık ifade eder:
“Allah, eşlerinizin arasına sevgi ve merhamet koydu.” (Rûm, 21)
Bu ayet bize şunu öğretir:
Evlilik sadece sevgiyle ayakta durmaz. Sevgi azalabilir.
Ama merhamet biterse, aile çöker.
Bu yüzden İslam’da evlilik; bir güç savaşı değil,
bir hesaplaşma alanı değil,
bir emanet ilişkisidir.
Ve emanete ihanet, ister erkekten gelsin ister kadından, kul hakkıdır.
Burada şiddet konusunda net olunmalıdır:
Şiddet haramdır.
Şiddet zulümdür.
Ve hiçbir gerekçeyle savunulamaz.
Ancak kamuoyuna hâkim olan bazı söylemler, her problemi aynı kefeye koymakta;
her kırgınlığı, her tartışmayı, her aile içi sıkıntıyı dağılma çağrısına dönüştürmektedir.
Bu, ne sosyal olarak sağlıklıdır ne de dinen doğrudur.
Peygamber Efendimiz (s.a.s.) evliliğin kusursuzluk üzerine kurulmadığını şöyle ifade eder:
“Mümin bir erkek, mümin bir kadına kin beslemesin. Bir huyunu sevmezse, başka bir huyundan razı olur.” (Müslim)
Kur’an ise sorun karşısında ilk çözüm olarak ayrılığı değil, hakemliği ve ıslahı emreder:
“Erkeğin ailesinden bir hakem, kadının ailesinden bir hakem gönderin.” (Nisâ, 35)
Yani konuşun,
düşünün,
aklı ve hikmeti devreye sokun,
acele karar vermeyin.
Çünkü bir ev yıkıldığında sadece iki kişi ayrılmaz.
Çocuklar yara alır, aileler parçalanır, toplum derin bir bedel öder.
Sabır kavramı da burada bilinçli kullanılmalıdır.
Sabır, zulme razı olmak değildir.
Ama hikmet de her problemde evi yıkmak değildir.
İslam kadına “ezilmeye devam et” demez.
Ama aileye de “küçük bir hata olduysa bitir” demez.
Bu gerçeği açıkça söylemek zorundayız:
İslam, kadına “sus” demez;
ama aileye de “hemen terk et” demez.
İslam zulmün karşısındadır;
ama ailenin yönlendirmelerle, aceleyle ve sloganlarla dağılmasının da karşısındadır.
Topluma düşen görev, insanları dağıtmaya teşvik etmek değil;
zulmü engellerken, mümkün olan her yerde ıslahı ve onarmayı öncelemektir.
Çünkü biz bir toplumu ayakta tutmak istiyorsak,
sorunları bağırarak değil, hikmetle çözmek zorundayız.
