Bilim dünyasında yankı uyandıran bir iddia ortaya atıldı. Bazı araştırmacılar, NASA'nın 1970'lerdeki Viking görevlerinin aslında Mars'ta yaşam kanıtı bulduğunu, ancak verilerin yanlış yorumlanması nedeniyle bu keşfin gözden kaçtığını öne sürüyor. Bu iddia, onlarca yıldır kabul gören 'Mars'ta yaşam yok' görüşünü temelden sarsıyor.
VİKİNG'İN GİZEMLİ SONUÇLARI
Viking 1 ve Viking 2 uzay araçları 1976'da Mars'a indiğinde, üzerlerindeki üç yaşam tespit deneyi olumlu sonuçlar verdi. Ancak, Gaz Kromatografisi-Kütle Spektrometresi (GC-MS) cihazının organik molekülleri tespit edememesi, proje lideri Gerald Soffen'i 'Beden yoksa, yaşam da yok' sonucuna götürdü. Bu yorum, yıllarca resmi görüş olarak kabul edildi ve ders kitaplarına girdi.
PERKLORAT BULMACASININ ÇÖZÜMÜ
Florida'daki Applied Molecular Evolution Vakfı'ndan kimya profesörü Steve Benner liderliğindeki ekip, durumun farklı olduğunu savunuyor. 2008'de NASA'nın Phoenix aracının Mars'ta perklorat keşfetmesi ve 2010'da yapılan bir deney, Viking'in GC-MS sonuçlarını açıklıyor. Organik maddelerle perklorat ısıtıldığında, Viking'in tespit ettiği karbondioksit ve metil klorür oluşuyor. Benner, metil klorürün temizlik kimyasalı bulaşması olarak yorumlanmasının hatalı olduğunu, çünkü bunun bir gaz olduğunu belirtiyor.
YARIM ASIRLIK DOGMANIN SONU MU?
Eğer Mars'ta organik moleküller varsa, Viking'in yaşam deneylerinin aslında pozitif sonuç verdiği anlamına gelebilir. Bu, 'son derece güçlü oksitleyici' varsayımını gereksiz kılıyor. Label Release deneyinin baş araştırmacısı Gil Levin de hayatı boyunca deneyinin yaşam bulduğuna inanmıştı. Benner ve ekibi, olası Mars mikroplarını açıklayan BARSOOM modelini bile geliştirdi. Benner, GC-MS verilerinin yanlış yorumlanmasının Mars araştırmalarını 50 yıl geriye attığını ve sağlıklı tartışmanın önünü kapattığını vurguluyor. Viking'in inişinin 50. yılı yaklaşırken, bu tartışmanın yeniden açılması çağrısında bulunuyor.
