Türkiye'nin hayvancılık sektörü, ithalata dayalı politikaların acı sonuçlarıyla yüzleşiyor. Geçmişte canlılığını koruyan üretim bölgeleri, yerli ırkların hızla tükenmesiyle adeta sessizliğe gömülüyor. Bu durum, sektörün geleceği için ciddi bir tehdit oluştururken, geri dönüşü zor bir tablo çiziyor.
YERLİ IRKLARIN DRAMATİK AZALIŞI
Yüksek Ziraat Mühendisi ve eski İzmir Ziraat Odası Başkanı Ferdan Çiftçi'nin 2024 yılı verilerine dayandırdığı çarpıcı analizler, Türkiye'deki büyükbaş hayvan varlığının yüzde 85'inin yerli ırklardan uzaklaştığını ortaya koyuyor. Mevcut 17 milyon 189 bin başlık büyükbaş hayvanın yalnızca 938 bininin yerli ırklardan oluştuğu, bu oranın toplamın sadece yüzde 5,3'üne denk geldiği belirtiliyor. Kültür ırkı hayvanların yüzde 47'sini ve kültür melezi ırkların yüzde 45,2'sini oluşturduğu bu yapısal değişim, genetik çeşitlilik açısından önemli riskler barındırıyor.
GENETİK SİGORTA: YERLİ IRKLARIN ÖNEMİ
Ferdan Çiftçi, küresel iklim değişikliği ve giderek artan hastalık tehditleri karşısında yerli ırkların genetik bir sigorta görevi gördüğünü vurguluyor. Ancak, artan üretim maliyetleri karşısında pek çok üretici çiftçinin tarımsal faaliyetlerden çekilmesi, kırsal nüfusun kentlere göçünü hızlandırıyor. Bu durum, hem tarımsal üretimin azalmasına hem de tüketicilerin temel gıda maddelerine, özellikle et ve süte erişiminin zorlaşmasına neden oluyor. Çiftçi, yerli ırkların ıslah edilerek yeniden üretim sistemine entegre edilmesinin, Türkiye'nin hayvancılıktaki dışa bağımlılığını kırmak için kritik bir adım olduğunu ifade ediyor.
