Hayatımın en anlamlı dönemlerinden birini Malazgirt’te geçirdim. İki yıl boyunca üniversite öğrencisi olarak başladığım bu yolculuk, bana sadece bir diploma değil; dostluklar, tecrübeler ve yürekten bağlar kazandırdı.
Malazgirt, tarihinin ihtişamını hâlâ ruhunda taşıyan bir şehir. Ancak beni en çok etkileyen, o toprakların insanının sıcaklığı ve samimiyeti oldu. Gerek rektörümüz, gerek kıymetli hocalarımız, gerekse de Malazgirt halkı bana her zaman destek oldu. Kapılarını, gönüllerini açtılar. O şehrin insanı, öğrenciye sadece misafir gözüyle değil, bir evlat gibi bakıyor.
Üniversite yıllarımda okul başkanlığı görevini yürütürken birçok proje ve etkinlikte yer aldım. Malazgirt’in gençlerine, üniversiteye ve şehre katkı sağlayacak işler yapmak benim için büyük bir onurdu. Bu süreçte yalnız olmadığımı her zaman hissettim. Kaymakam beyden tutun da siyasi parti başkanlarına, sivil toplum kuruluşlarına kadar herkes “gençlik için, gelecek için” diyerek yanımda oldu.
Bir öğrenci için bundan daha güzel bir şey olabilir mi? Bir şehirde hem okumak hem de o şehrin gelişimine katkı sunmak…
Bugün geriye dönüp baktığımda Malazgirt benim için sadece bir eğitim durağı değil, aynı zamanda karakterimi şekillendiren bir okul oldu. Orada kazandığım dostluklar, edindiğim tecrübeler, bana geleceğe dair umut verdi.
Malazgirt halkına, değerli hocalarıma ve bana güvenen, destek veren herkese gönülden teşekkür ediyorum.
Çünkü ben inanıyorum; bir şehir, gençliğine inandığı sürece büyür.
Ve Malazgirt, bana bu inancın ne kadar güçlü olabileceğini gösterdi.