NASA'nın Artemis 2 görevi, insanlı uzay yolculukları için tarihi bir adım olacak. Apollo programından sonraki ilk insanlı Ay uçuşu olan bu görev, sadece teknik testlerle sınırlı kalmayacak, aynı zamanda uzayda bilimsel araştırma kapasitesini de değerlendirecek. Artemis 2 mürettebatı, yaklaşık 10 gün sürecek yolculukları boyunca, Ay'ın bugüne kadar yalnızca robotik araçlarla incelenmiş olan uzak yüzünü çıplak gözle inceleyecek.
AY'IN KARANLIK YÜZÜ İLK KEZ GÜN IŞIĞINA ÇIKIYOR
Apollo görevlerinde astronotlar, Ay'ın yalnızca sabah ışığı alan bölgelerini görebilmişti ve kapsüller yaklaşık 110 kilometre irtifadan bakabiliyordu. Artemis 2'de ise Orion uzay aracı, Ay'a yaklaşık 6.900 kilometre mesafeden geçecek. Planlandığı gibi ilerlerse, Ay'ın uzak yüzünün neredeyse tamamı Güneş ışığıyla aydınlanacak, bu da astronotların insan gözünün daha önce hiç görmediği geniş bölgeleri tek bakışta görmesini sağlayacak.
HEYECAN VERİCİ BİLİMSEL HEDEFLER BEKLENİYOR
Astronotlar, gözlem için özel eğitim aldı ve öncelikli hedefler uçuşun ilk günlerinde belirlenecek. Olası hedeflerden biri, Ay'ın en genç ve en iyi korunmuş çarpma havzalarından Mare Orientale'dir; bu yapı, Ay'ın yakın ve uzak yüzü arasında yer alıyor ve uzak tarafı insan gözüyle hiç görülmedi. Bir diğer kritik bölge ise, yaklaşık 2.500 kilometre çapıyla Ay'ın en büyük çarpma krateri olan South Pole, Aitken Havzası'dır; bu, Güneş Sistemi'nin en eski çarpma izlerinden biri olabilir ve Artemis 2'nin gözlemleri bu gizemli bölge hakkında yeni ipuçları sağlayabilir.
ARTEMİS 3'ÜN YOLUNU AÇACAK BİR DÖNÜM NOKTASI
Artemis 2'nin başarısı, doğrudan Ay'a inişi hedefleyen Artemis 3 görevinin kaderini de etkileyecek. Artemis 3, şu anda 2027 hedefinin ötesine sarkabileceği konuşulan bir görevdir ve Artemis 2, bu süreçte kritik bir dönüm noktası olacak. Artemis 3'te, Orion yaşam kapsülünün Ay'a inmesi ve insanoğlunun yıllar sonra yeniden Ay yüzeyine adım atması planlanıyor.
